بسم‌الله الرحمن الرحیم

پنجم دی‌ماه ۱۳۸۲، روزی است که در حافظه تاریخی ملت بزرگ ایران و به‌ویژه مردم بردبار و سرافراز بم، به‌عنوان زخمی عمیق و اندوهی ماندگار ثبت شده است؛ روزی که زلزله‌ای سهمگین، شهری کهن با پیشینه‌ای درخشان از فرهنگ، تمدن و حیات انسانی را در سوگی عظیم فرو برد و هزاران عزیز را از آغوش خانواده‌ها جدا ساخت.

اکنون در بیست و دومین سالگرد آن حادثه تلخ و جانکاه، با قلبی آکنده از اندوه و تعظیم، یاد و خاطره جان‌باختگان مظلوم این فاجعه بزرگ را گرامی می‌داریم و در برابر صبر، استقامت و بزرگی مردمی که از دل ویرانی، حیات دوباره آفریدند، سر تعظیم فرود می‌آوریم. مردم شریف بم، با ایمانی استوار و اراده‌ای مثال‌زدنی، نشان دادند که ویرانی می‌تواند آغازی برای آبادانی، و رنج، مقدمه‌ای برای شکوفایی باشد.

مجتمع آموزش عالی بم، به‌عنوان نهادی برخاسته از متن جامعه و متعهد به آینده این دیار، خود را شریک اندوه‌ها، خاطره‌ها و آرمان‌های مردم عزیز بم می‌داند و بر این باور است که توسعه علمی، فرهنگی و انسانی منطقه، ادای دِینی است ماندگار به جان‌های پاکی که در آن صبح سرد زمستانی از میان ما پر کشیدند.

اینجانب ضمن تسلیت این روز جانسوز به مردم شریف شهرستان بم، اعضای محترم هیئت علمی، کارکنان گرامی و دانشجویان عزیز، از درگاه خداوند متعال برای درگذشتگان علو درجات، برای بازماندگان صبر و آرامش و برای شهر بم، تداوم عزت، پیشرفت و بالندگی مسألت دارم.

باشد که با پاسداشت یاد آن عزیزان و تکیه بر دانش، همدلی و مسئولیت‌پذیری، راه آبادانی این سرزمین کهن را آگاهانه‌تر و استوارتر ادامه دهیم.

         علی آزادمنش

رئیس مجتمع آموزش عالی بم